Yayın tarihi Yayın Tarihi:02 01 2026 11:12
Yeni Yılın İlk Sabahı
OSMAN ÇAKIR
01 Ocak 2026
Yeni yılın ilk sabahı… Hava soğuk. Perdeleri araladığımda, dışarıda ince bir sisin şehri örtmüş olduğunu gördüm. Sokak lambaları hâlâ yanıyor. Her yerde derin bir sessizlik hâkim; sanki dünya henüz uyanmamış.
Ama içimde bir kıpırdanış var. Sanki gece yarısı takvim yaprağını çevirmekle birlikte ruhum da yeni bir defter açmış.
Bu sabah ince belli bardakta çayımı yudumlarken aklıma gelen ilk duygu: Minnet.
Geçen yıl ne kadar zor olursa olsun, buradayım. Nefes alıyorum, sevdiklerimle aynı gökyüzünün altındayım.
Evet, acılar, kayıplar, hayal kırıklıkları oldu. Ama küçük zaferler, beklenmedik gülüşler, bir yabancıdan gelen iyilikler de vardı. Hepsi birikti içimde, beni bugüne taşıdı. Hayata teşekkür etmek, Yaradan’a sessizce şükretmek istiyorum.
Sonra umut geliyor usulca.
Yeni yıl, çocukluğumdan beri bana hep “temiz bir sayfa” gibi gelir. Hataları silme şansı, yeniden başlama cesareti…
“Bu kez farklı olacak” diyorum içimden. Biliyorum, yalnız değilim bu düşüncede.
Kimimiz sağlığına daha çok dikkat edecek, kimimiz yıllardır ertelediği kitabı yazacak, kimimiz kırgınlıkları geride bırakıp eski bir dosta “merhaba” diyecek.
Bazılarımız ise sadece “daha az kaygılı, daha çok huzurlu” olmayı dileyecek. Belki de en masum, en güçlü dilek budur.
Hayaller… Bu sabahın en parlak misafirleri.
Gözlerimi kapattığımda görüyorum: Daha barışçıl, daha temiz, daha yeşil bir dünya… Çocuklarımın gülebildiği bir ülke… Sevdiğim insanın elini daha sıkı tuttuğum günler…
Küçük hayaller de var elbette: Bir yaz mevsiminde sabah deniz kenarında uyanmak, uzun zamandır yarım bıraktığım bir romanı bitirmek, rahmetli anneme-babama bir "Fatiha" okumak, “sizi çok özledim” demeyi unutmamak… Büyük küçük demeden hepsi kıymetli. Çünkü hayaller, bizi ayakta tutan görünmez iplerdir.
Ve bir duygu daha var içimde: Sorumluluk.
Yeni yıl sadece bize değil, bizden sonrakilere de ait. Bugün attığımız küçük adımlar, yarın büyük değişimlere dönüşebilir. Bir ağaç dikmek, bir çocuğa kitap hediye etmek, öfke yerine empatiyi seçmek… Hepsi bir tohum.
Ve bu tohumları sulamak bizim elimizde.
Yeni yılın ilk ışıkları pencereden süzülürken içimde ne öfke var ne karamsarlık. Sadece yumuşak bir kararlılık…
Daha iyi bir insan olmaya, daha çok sevmeye, daha cesur hayaller kurmaya dair söz veriyorum kendime.
Ve aynı duyguları size de öneriyorum. Minnetle başlayın güne, umutla devam edin, hayallerle doldurun kalbinizi.
Unutmayın! En güzel yarınlar, bugünün küçük cesaretlerinde saklıdır.
Ayşe Şahin
Osman Çakır
Sizden Gelenler
Gazetemizden
Ters Köşe
Turan Aslan
Hakkı Küçükbaş
Yunus Emre Karslıoğlu
Şiir Köşesi
Seçimler
Boyabat Fotoğrafları
Ertuğrul Mehmed
Boyabat Yemekleri
Türk İslam
Basından Seçmeler
