![]() | ||||
![]() ![]() Yayın tarihi Yayın Tarihi:03 10 2026 11:05
Fırtına![]() OSMAN ÇAKIR "Fırtınalar gibi geçti ömrüm" diyen bir sesin içinde yalnızca hüznü duyanlar, o cümlenin yarısını duymuş sayılırlar. Çünkü fırtına, sadece kıran, ezen, savuran bir güç değildir. O; toprağı havalandıran, kökleri zorlayan, ağacı kendi sınırlarıyla yüzleştiren bir imtihandır. O cümleyi kuran insan, yaşadığı acıyı itiraf ederken aslında ayakta kalışının sessiz muhasebesini de yapıyordur. Fırtınanın geçtiği yerde manzara ikiye ayrılır. Kimi ağaçlar devrilir; gövdeleri çatlar, dalları savrulur, toprağın üstünde çaresiz birer enkaz gibi kalırlar. Kimileri ise köklerini daha derine salar. Rüzgâr ne kadar şiddetli eserse, o kökler o kadar sıkı tutunur. İnsan da böyledir. Hayatın savurduğu her fırtınada bazılarımız yıkılır, bazılarımız aynı toprağa daha güçlü tutunmayı öğrenir. Bu öğrenme kolay değildir. Acı verir, yorar, kimi zaman umudu bile sorgulatır. Ama öğretir. Her savruluş, tutunmanın dilini biraz daha açar. Gençlikte hafif esen rüzgârlar bile bizi ürkütürken, yıllar geçtikçe aynı rüzgârın daha şiddetlisine karşı durmayı öğreniriz. Çünkü her yara, dayanmanın kaslarını güçlendirir. Her kayıp, elde kalanın kıymetini artırır. Her düşüş, ayağa kalkışın tekniklerini öğretir. Bu, romantik bir avuntu değildir. Hayatın sert ve gerçekçi bir yasasıdır. Bakın, en eski ağaçlar en fırtınalı tepelerde büyür. Çünkü düz ve sakin ovalarda kök salmak kolaydır; asıl güç, rüzgârın sürekli zorladığı yerde ortaya çıkar. İnsan da böyledir. Sakin geçen bir ömür belki daha az iz bırakır. Ama fırtınalarla geçen bir ömür, hem yaralı hem de derin kökleri olan bir hayat bırakır geride. O kökler yalnızca kişiyi ayakta tutmaz; bazen etrafındakilere de gölge olur, sığınak olur. "Fırtınalar gibi geçti ömrüm" diyen kişi aslında şunu da söylüyordur: "Yıkıldım ama tamamen devrilmedim. Köklerim hâlâ toprakta. Belki eskiden olduğum gibi dimdik değilim, ama hâlâ buradayım." Bu itiraf, zayıflığın değil, direnişin dilidir. Çünkü ayakta kalmak her zaman gövdeyi dik tutmak değildir. Bazen eğilerek, bazen yaralanarak, bazen de sessizce tutunarak da ayakta kalınır. Hayatın fırtınaları bizi seçmez. Onlar gelir, savurur, geçer. Ama bizim seçtiğimiz şey, o fırtınadan sonra ne olacağımızdır. Devrilen ağaçlardan biri mi olacağız, yoksa toprağa daha sıkı tutunanlardan mı? Bu sorunun cevabı, her yaranın ardından verdiğimiz tepkide gizlidir. Her savruluşta biraz daha tutunmayı öğrenmek, her yarada biraz daha dayanmayı öğrenmek… İşte ömrün asıl dersi budur. Belki de en güzel yanı şudur: Fırtına geçen yerde yalnızca yıkım kalmaz. O toprağa yeni tohumlar da düşer. Eski köklerin tutunduğu yerde yeni filizler de boy atar. İnsan da böyle yaşar. Yıkımın içinden geçen her can, bir şekilde başka birine tutunma gücü aşılar. Sessizce, fark edilmeden, ama gerçekten. Bu yüzden "fırtınalar gibi geçti ömrüm" diyen birine acımak yerine, o fırtınaların ardından hâlâ ayakta durabilen köklerine bakmak gerekir. Çünkü asıl hikâye yıkımda değil, tutunmada yazılır. Tarih:Yayın Tarihi:03 10 2026 11:05(2331)
Facebook'ta Paylaş
|
Cevabı Belli Bulmacaların İçinde Kaybolm
Dava
Fırtına
Gözler ve Gönüller
Yara
Siyah Kalem
İnsan İnsana Muhtaçtır!
Şehri İmar Ederken Nesli İhyâ Etmek
Boyabat Devlet Hastanesi Önündeki Yol Ye
Yağmur Altında
Boyabat Şehir Mezarlığı
Zamanın Durduğu Gece
Sevginin Gücü (İnsan Önce Kendini Sevmel
Geçen Zaman ve Bir Hikâye
Boyabat'ın Gönül Hekimi: Dr. Ömer Baklac
Kahraman Babalar
Gazeteciliği Kendine Hayat Edinen Bir Si
Sinop Siyasetinde Hasbiliğin ve Samimiye
Memleket Sevdasının Tuğlaya, Hizmete ve
İnsanı Kalbinden Tutmak
Bayram ve Teslimiyet
Tükenmiş Kandil Başkasına Işık Veremez
Bana Ne?
Anneler Günü ve Sessizlik
Başarıya Giden Yol
İmtihan
Doğruluk ve Güven
Elinden Geleni Yapmak
Suskunluk
Dünyanın Yükünü Sırtlanmak
İstanbul'da Yağmur Şefkati
Ölümden mi, Yoksa Yaşamaktan mı Korkmalı
Bayramlarda Aslında Kendimizi Arıyoruz
Ramazan’da Ümit ile Korku
Ramazan'da Aynı Sofrada Buluşmak
Sevdaların En Karası
Korku
Şehrin Yükü
Çay
Acı Hayat
Hasret
Yeni Yılın İlk Sabahı
Fırtınalarla Geçen Bir Ömür
Kalbe Giden Yol
Hangi Dünyanın Misafiriyiz?
Bazen Yaşayarak Öğrenir İnsan
İçimizde Ölen İnsanlar…
Yangını Söndüren Su
Kalabalık Yanılsa da Doğru Tekdir
Tümü
Cevabı Belli Bulmacaların İçinde KaybolmakTürkiye'de İş Güvenliğinin Tarihçesi ve 6331 Sayılı KanunBoyabat Gazetesi 10 Kasım MesajıAvustralya’daki tavşan istilasıSu gibi aziz ol…Şafak Akça:Cüzdanın Belirlediği Gelecek!Gazeteci Turan Aslan'dan bayram mesajı..Beko Eleman Aranıyor2026- 1447 Boyabat Ramazan İmsakiyesiTuz Kokmuş Bir Kere, Kırklasan Nafile…..Boyabat'ın 2025 yılı nüfusu belli olduKedinin Ölümüne Yazılan Bir Mersiye: Ah Pisi Vah Pisi2024 Boyabat Yerel Seçimleri Mahalle Bazında SonuçlarBoyabat Dörtyol'dan Kar Manzaraları-22 Şubat 2025Emekliler Yılı...Medya, Tüketim ve MutlulukMutlu YıllarAKP iktidarı, hangi ekonomik program hedefini tutturdu ki?Türkiye'de, sosyal adalet gereği zamlar yapılıyor!Sallım ÇorbaBazı Haramlar -2Yılmaz Özdil şehit dedelerimizin dünyanın nerelerinde yattığınıBoyabat Ticaret ve Sanayi Odası Tanıtım VideosuMüjde…. Hadi Hayırlı OlsunFevkaladenin Fevkinin de FevkindeKÜNYEboyabatgazetesi@boyabatgazetesi.com haber@boyabatgazetesi.com adreslerine E-posta gönderebilirsiniz
| |||
Türkiye Türklerindir!
![]() | ||||