Memleket Sevdasının Tuğlaya, Hizmete ve İnsana Dönüşmüş Hâli

Yayın Tarihi:03 06 2026 11:26(88)

Memleket Sevdasının Tuğlaya, Hizmete ve İnsana Dönüşmüş Hâli: Ömer Sütçüoğlu

OSMAN ÇAKIR
02 Haziran 2026

Yine Sinop'un önemli bir iş insanından bahsedeceğiz. Hem yerli, hem millî bir insanından...

Biliyorsunuz bazı insanlar vardır; yaşadıkları şehrin sokaklarına, meydanlarına, camilerine, okullarına ve hatta hatıralarına sinerler.

Onları anlatırken yalnızca bir kişiden değil, bir dönemin karakterinden, bir memleketin vicdanından söz etmiş olursunuz.

Boyabat’ın yetiştirdiği müstesna isimlerden, kanaat önderlerinden Ömer Sütçüoğlu da işte böyle şahsiyetlerden biridir.

Bugün Boyabat’ın çınarlarından biri olarak anılan Ömer Sütçüoğlu’nun hikâyesi, yalnızca ticaretle elde edilmiş bir başarının hikâyesi değildir. Onun hayatı; toprağı üretime, üretimi istihdama, istihdamı da memleket hizmetine dönüştüren bir ömrün hikâyesidir.

Yaklaşık bir asırlık geçmişiyle bölgenin önemli sanayi kuruluşlarından biri olan Sütçüoğlu & Güneş Tuğla Fabrikası’nın kurucularından ve sahiplerinden biri olarak yıllarca ülke ekonomisine katkı sundu.

Topraktan çıkan her tuğlada yalnızca bir yapı malzemesi değil, alın teri, emek ve memleket sevgisi vardı.

Fabrikanın bacasından yükselen duman, onlarca ailenin sofrasına ekmek, gençlerin geleceğine umut oldu.

Bugün işletmenin sorumluluğunu oğlu Süleyman Sütçüoğlu devralmış olsa da fabrikanın temelindeki vizyon hâlâ kurucusunun izlerini taşımaktadır. Çünkü bazı eserler yalnızca sermaye ile değil, karakter ile inşa edilir.

Ömer Sütçüoğlu’nu tanıyanlar onun ticaretteki güvenilirliğini ilk cümlede anlatırlar. Eski Anadolu irfanında sıkça söylenen bir söz vardır: “Sözü senettir.” İşte bu ifade, onun için söylenmiş gibidir.

Mobilya ve beyaz eşya ticaretinde yıllarca hizmet vermiş, müşterilerinin güvenini hiçbir zaman boşa çıkarmamıştır.

Günümüzde sözleşmelerin ve uzun hukukî metinlerin güven oluşturmakta zorlandığı bir çağda, onun bir sözü birçok imzadan daha kıymetli kabul edilmiştir.

Ömer Sütçüoğlu’nu yalnızca iş insanı olarak tanımlamak eksik kalır. Çünkü o, memleket meselesini kendi şahsi meselesi olarak gören bir Anadolu münevveridir.

Boyabat İmam Hatip Okulu’nun açılması sürecinde gösterdiği gayret bunun en güzel örneklerinden biridir.

Okulun eğitim ve öğretime açılması için heyet olarak Ankara’ya gidilmiş, dönemin başbakanı Süleyman Demirel’in desteği ve onayı alınmıştır.

Eğitimin bir milletin geleceği olduğuna inanmış olan Ömer Sütçüoğlu, gençlerin daha iyi yetişmesi için elini taşın altına koymuştur.

Bir fabrikanın yetiştireceği işçi sayısı sınırlıdır; fakat bir okulun yetiştireceği nesiller, memleketin kaderini değiştirebilir.

Boyabat İmam Hatip Okulu’nun kuruluş hikâyesi, sadece bir okul binasının yükselmesi değil; bir memleketin gençlerinin eğitimi için nasıl tek bir yürek hâline geldiğinin somut göstergesidir.

O yıllarda resmi kurumların bütçeleri kısıtlı olduğundan, Anadolu’daki birçok İmam Hatip Okulu gibi Boyabat’taki okul da tamamen halkın fedakârlığı, yerel esnafın, çiftçinin ve Ömer Sütçüoğlu gibi vizyoner sanayicilerin omuzlarında yükselmiştir.

Yine Boyabat Huzurevi’nin kuruluşunda öncü isimlerden biri olmuş, ilk temel taşlarının atılmasına katkı sunmuştur.

Yaşlılara vefa göstermenin medeniyetin ölçüsü olduğuna inanmış, sosyal dayanışmanın sadece sözle değil eserle yaşatılması gerektiğini ortaya koymuştur.

Siyasi hayatı da memleket hizmeti anlayışının farklı bir cephesidir.

Uzun yıllar Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) saflarında görev yapmış, Boyabat Belediyesi Encümen Üyeliği’nde bulunmuştur.

Daha sonra 1990’lı yılların ortalarında Refah Partisi’ne (RP) katılmış ve burada da hizmet etmeyi sürdürmüştür.

Onun siyasi serüveni, partiler üstü bir memleket hassasiyetinin örneği olarak okunabilir. Çünkü bazı insanlar için siyaset makam değil, hizmet aracıdır.

Bugün ilerlemiş yaşına rağmen gösterdiği enerji ve çalışma azmi gençlere örnek olacak niteliktedir.

Sabahın erken saatlerinde güne başlar, gazetesini bayiden kendi alır, yazıhanesinin kapısını açar. Gelen dostlarını, hemşehrilerini ağırlar; memleket meselelerini konuşur, geçmişi hatırlar, geleceği düşünür.

Onun sohbetlerinde yalnızca geçmişin hatıraları değil, yarının projeleri de vardır.

Kitap okumayı büyük bir tutku hâline getirmiştir. Boş vakitlerini kitapların dünyasında geçirir.

İnsanın yaşı ilerlese de öğrenme arzusu diri kaldıkça ruhu genç kalır.

Belki de onu yaşıtlarından farklı kılan özelliklerden biri budur.

Misafirperverliği ve cömertliği Boyabat’ta dilden dile anlatılır. Sofrası geniştir, kapısı açıktır, gönlü daha da açıktır.

Anadolu kültürünün en güzel taraflarından biri olan paylaşma duygusunu hayatı boyunca yaşatmıştır.

Onun sofrasında insanlar yalnızca yemek yemez; dostluk, muhabbet ve samimiyet de paylaşırlar.

Namazlarını Tarihi Kemaldede Camii’nde kılar. Namaz sonrası çay ocağında hemşehrileriyle selamlaşır, hâl hatır sorar. Hayatın içindedir, halkın arasındadır.

Şehrin nabzını dört duvar arasında değil, insanların gözlerine bakarak tutar.

Belki de onu asıl farklı kılan taraf, ilerleyen yaşına rağmen hâlâ memleket için yeni hayaller kurabilmesidir.

Son yıllarda en çok üzerinde durduğu konulardan biri, bölgenin ihtiyacını karşılayacak modern bir yem fabrikası kurmaktı. Çünkü üretimin yalnızca sanayi ile değil, tarım ve hayvancılıkla da desteklenmesi gerektiğine inanıyordu. Çiftçinin güçlenmesini, üreticinin kazanmasını, bölgenin ekonomik olarak daha da kalkınmasını istiyordu.

Bugün birçok insan emeklilik yıllarında yalnızca kendi hayatını düşünürken, Ömer Sütçüoğlu hâlâ Boyabat’ın yarınlarını düşünmektedir.

İşte bu yüzden onun hikâyesi yalnızca bir iş insanının hikâyesi değildir.

Bu hikâye; toprağa değer katan bir sanayicinin, eğitime omuz veren bir gönül insanının, yaşlıya vefa gösteren bir hayırseverin, siyaseti hizmet aracı olarak gören bir memleket adamının hikâyesidir.

Ömer Sütçüoğlu’nun hayatına bakıldığında görülen şey şudur: Yerli olmak sadece bu topraklarda doğmak değildir; bu topraklara hizmet etmektir.
Millî olmak sadece bir söylem değil, ülkenin kalkınması için ömür boyu emek vermektir.

Evet, bazı insanlar vardır ki yaptıkları eserler kadar bıraktıkları izlerle de yaşarlar.

Boyabat’ta bir okulun duvarında, bir fabrikanın bacasında, bir huzurevinin temelinde, bir cami avlusundaki selamlaşmada ve bir çay ocağındaki samimi muhabbette onların hatırası yaşamaya devam eder.

Boyabat'ın yaşlı çınarı, münevver insanı, kanaat önderi, iş adamı Ömer Sütçüoğlu da işte o isimlerden biridir.

Kendisine sağlık, afiyet ve saadet dolu nice yıllar diliyorum.

Facebook'ta Paylaş

Yorumcuların dikkatine! Yasal Uyarı! Yorumlarınızı anlaşılır bir dille ve dilbilgisi kurallarına uygun olarak özenle yazınız. BÜYÜK HARF kullanmayınız. Tekrar okuyarak yanlışlarınızı düzeltiniz. Anlaşılmaz kısaltmalar yapmayınız. Lütfen yorumlarınızda terbiye dışı sözler kullanmayınız. Yazılan yorumların sorumluluğu yazarına aittir. Sonradan pişman olunacak hukuki sorunlarla karşılaşmamak için kişi veya kurumlara yöneltilmiş olan eleştirileriniz hakarete varmasın. Yorumlar denetlendikten sonra yayına verilecektir. Yazılarımızda yanlış ya da kusurlu bir konu bulunursa bunu lütfen bize bildiriniz.
Yukarıdaki Sözleşmeyi/Uyarıları kabul ediyorum.
'Evet' Yazın:
İsim:
E-mail:	(isteğe bağlı)
Beni Hatırla Beni Unut