Korku

Bazı korkular vardır; gürültü yapmaz, ortalığı velveleye vermez. Kapıyı tekmeleyerek girmez hayatımıza. Sessizdirler. Usulca yerleşirler kalbimizin en kuytu köşesine.

Şehrin Yükü

Şehir, devasa bir labirent gibi, içine gireni sarar ve bırakmaz.

Çay

İstanbul’un Sarayburnu sahilinde yürürken yüzünüze çarpan rüzgâr, şehrin kışını bütün keskinliğiyle hissettirir. 

Acı Hayat

Bazen gecelerin en sessiz saatinde, yastığa başımızı koyduğumuzda aklımıza bir soru düşer:
Ya o insan hâlâ hayatımızda olsaydı? Ya birlikte kurduğumuz hayaller gerçek olsaydı?  

Hasret

Seninle olunca bir yağmur başlıyor; önce ince ince, sonra sulu kar… Sanki dünya da bizimle birlikte ağlıyor, sonra gülümsüyor, sonra ne ağladığını ne güldüğünü bilemez oluyor.

Yeni Yılın İlk Sabahı

Yeni yılın ilk sabahı… Hava soğuk. Perdeleri araladığımda, dışarıda ince bir sisin şehri örtmüş olduğunu gördüm. Sokak lambaları hâlâ yanıyor. Her yerde derin bir sessizlik hâkim; sanki dünya henüz uyanmamış.

Fırtınalarla Geçen Bir Ömür

Yine arabeskle yoğrulmuş bir yazıyla karşınızdayım… Acılarla geçen takvim yapraklarını tek tek koparıyoruz. Uzun zamandır gülmeyi unuttuk; hep ağlamaktan.

Kalbe Giden Yol

Zamanın hızla aktığı, "ben" merkezli bir dünyanın tam ortasında, bazen en temel pusulamızı; yani birbirimize bakışımızı kaybediyoruz.

Hangi Dünyanın Misafiriyiz?

Gecenin en sükûnetli anında, başımızı yastığa koyduğumuzda zihnimizde dönüp duran o yakıcı soru var ya… İşte o soru, bütün varoluşsal sancımızın özeti:

Bazen Yaşayarak Öğrenir İnsan

İnsan…
Aslında tuhaf bir varlık. İsterse kitap dolusu bilgiyi bir gecede zihnine doldurabilir; tarihleri, isimleri, kuralları ezberleyebilir.

İçimizde Ölen İnsanlar…

Bazen insan, en derin sessizlikleri kendi içinde duyar.

Yangını Söndüren Su

Hayatın kendine has bir matematiği vardır; bazen toplar, bazen çıkarır, bazen de öyle bir bölme işlemi yapar ki insan, geriye kalan kısmıyla ne yapacağını bilemez.  

Kalabalık Yanılsa da Doğru Tekdir

Bir sohbet sırasında dile getirdiğim şu ilke, aslında hepimizin hayatına yön verecek kadar güçlü:

Kumaşçı ile Karpuzcu Hikâyesi

Bugün yine sizlerle bir çay bahçesinde oturuyormuşuz gibi konuşmak istiyorum. Bu kez İstanbul’un kalbinden, ibret dolu bir hikâyeyi paylaşacağım. 

Her Köyde Bir Evimiz Olmalı

Atalarımızın söylediği her sözün içinde derin bir hikmet vardır. Onun için söylenmiş her sözü önemseriz.